انگاری که زندگی تو دیار ما باید یه جور دیگه باشه
از موقعی که خودمونو میخواستیم بشناسیم ،انقلاب شد و
دنبال آزادی میگشتیم که گر چه هنوز هم بعد از 30 سال پیداش نکرده ایم ولی یه میدون تو تهرون براش اسم گذاشتیم
...و درست چند روز قبل از آغاز سال نو میلادی که بلاد کفر و الحاد و غیره غرق در شادی و سرور بود ند خیابانهای شهر ما صحنه جنگ نرم بود ، هدیه پاپا نوئل هم برای ما جنازه هایی بود که مخفیانه به خاک سپرده شد
چرا سهم ما از رفاه و شادی ، یک حسرت طولانی است؟؟؟؟؟
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


No comments:
Post a Comment